روستای چم بلبل با نامهای دیگری مانند تنگ بریم،پل بریم،دم تنگ نیز در میان مردم روستا و منطقه شناخته شده است.علت انتخاب این اسامی برای روستا به دلیل ویژگیهای طبیعی-جغرافیایی آن است. استقرارروستا در کنار تنگه و یا احداث دو پل بر روی رودخانه بریم که روستا را به دو بخش علیا و سفلی تقسیم می کند، یکی از علل چنین نامگذاری است. از سویی دیگر لغت چم نیز به منطقه خوش آب و هوا و دارای جنگل و چمنزار اطلاق می شود و به دلیل ویژگیهای منحصر به فرد طبیعی در سالیان اخیر چم بلبل نیز به اسامی دیگر روستا اضافه شده است.این روستا از نظر تاریخی قدمت چندانی ندارد و در حدود 60 سال پیش برای اولین بار چند خانوار به این منطقه مهاجرت کرده اند.علت انتخاب این مکان توسط ساکنین اولیه وجود رودخانه بریم و کوهستانی بودن منطقه بوده است؛ بطوریکه وجود آب کافی باعث احداث باغهای وسیع با محصولات متنوع گردید و بدین ترتیب باغداری به یکی از مشاغل اصلی ساکنین اولیه بدل شد.از سویی دیگر کوهستانی بودن منطقه و وجود مراتع کافی نیز در ایجاد هسته اولیه روستا تاثیر گذار بوده است.

در اسناد و اطلاعات مربوط به سازمانهایی مانند مرکز آمار ایران،فرمانداری شهرستان و بخشداری باشت از روستای چم بلبل به عنوان منطقه ای ساحلی یاد شده است؛اما به نظر می رسد موقعیت جغرافیایی روستا ترکیبی از کو هستانی- کوهپایه ای و ساحلی است.زیرا روستای چم بلبل از چهار جهت اصلی به کوهستان ختم می شود و به عبارتی روستا در میان یک چاله قرار گرفته است.بخش هایی از هر دو قسمت علیا و سفلی در دامنه کوهستان قرار گرفته و بخش هایی از آن نیز تا ساحل رودخانه بیش از چند متر فاصله ندارد.

از نظر پوشش گیاهی مناطق کوهستانی و ساحلی روستا با هم متفاوتند.در مناطق کوهستانی،درختان بلوط،کنار،بادام وحشی و کلخنگ و در مناطق ساحلی درختان گز، بید و چمنزار ها عمده پوشش گیاهی را شامل می شوند.رودخانه بریم که پس از پیوستن به چند رودخانه دیگر یکی از سرشاخه های اصلی کارون را تشکیل می دهد تمام مسیر روستا را طی می کند و به همین علت اقتصاد و پوشش گیاهی روستا به شدت تحت تاثیر وجود این رودخانه است.این رودحانه که ازاستان فارس سرچشمه می گیرد مرز میان استان کهگیلویه و بویر احمد و شهرستان گچساران با استان فارس را تشکیل می دهد.آثارپل باقیمانده مربوط به دوره ساسانیان در اطراف رودخانه موید وجود راههای ارتباطی میان این مناطق در گذشته بوده است.حدود 56 سال پیش نیز پل دیگری بر روی این رودخانه احداث گردیده که ظرفیت حدود30 تن را به صورت همزمان داشته است اما در طول جنگ تحمیلی و پس از آن به دلیل عدم نگهداری و مرمت صحیح دچار آسیب جدی شد و در سال 1370 به دلیل اهمیت فراوان مسیر ارتباطی مرکز و شمال کشوربا مناطق جنوبی، پل دیگری در کنار آن احداث گردید بدین ترتیب مجاورت با جاده اصلی شیراز-اهواز یکی از مهمترین ویژگیهای تاریخی- جغرافیایی روستای چم بلبل محسوب می شود.

اگرچه این روستا در منطقه گرم و بیابانی واقع شده است ودر برخی از روزهای سال در فصل تابستان دمای هوا به حدود50 درجه نیز می رسد اما به دلیل وجود کوهستان در چهار سمت روستا و همچنین رودحانه پر آب بریم دارای آب و هوا و پوشش گیاهی منحصر به فرد است؛بطوریکه تمام40 خانوار روستا در حیاط منزل به کاشت درخت و گل و ... اقدام کرده اند و وجود100 هکتار باغ مرکبات تاییدی بر این ویژگی است.این روستا در ایام تعطیل و به خصوص در تعطیلات نوروز به یکی از کانون های گردشگری در منطقه تبدیل می شود