امروزه کسب و کارهای خانگی از بخشهای حياتی فعاليتهای اقتصادی کشورهای پيشرفته محسوب که از نظر ايجاد شغل ، نوآوری در عرضه محصول يا خدمات ، موجب تنوع و دگرگونی زيادی در اجتماع و اقتصاد هر کشور مي شوند. نگاهی گذرا به وضیعت اقتصادی و اجتماعی کشورهای جهان نشان می دهد که کسب و کارهای خانگی رشد فزاینده و قابل توجهی داشته و نقش مهمی در تولید ناخالص ملی کشورهای پیشرفته صنعتی دارا است. بنابراین مشاغل خانگی راهکاری مناسب برای کاهش نرخ بیکاری و فراهم ساختن زمینه اشتغال برای همه اقشار به خصوص زنان و جوانان، محسوب می شود.

مفهوم کارآفرینی و به‌ویژه کسب و کارهای خانگی ، در همۀ جوامع و فرهنگ‌ها نهادينه نشده است. متأسفانه در کشورما، در سطح سیاستگذاری های کلان فرهنگی و در قلمرو پژوهشی- آموزشی، کار منظم و با برنامه و سازماندهی شده ای در زمینه کارآفرینی انجام نگرفته؛ نتیجه چنین طرز تفکر و نگرشی در جامعه ایران به خوبی ملموس است. این روزها معضل بیکاری اساسی ترین  چالش و مساله ، مدیران، مسئولان، سیاستگذاران و به خصوص جوانان تحصیلکرده بدل شده است.دلیل اصلی بروز و ظهور این بحران نیز به تلقی و نگرش و فرهنگ جامعه ایرانی نسبت به کار و اشتغال مرتبط است که تنها مناصب و مشاغل دولتی و اداری را پایدار، با منزلت و همراه با ضمانت های اجرایی مناسب دانسته و به شدت در برابر هرنوع خلاقیت و ابتکاری برای ایجاد مشاغل غیر دولتی مقاومت می نماید.